ققنوس

چاپ دوم مجموعه داستان "پنجره ای نبود" اثر بابک ابراهیم پور توسط نشر قصه باران منتشر شد.مقدمهای بر چاپ دوم کتاب:تمام داستانهای این کتاب در دوران دانشجوییام نوشته شد، وقتی که در مقطع کارشناسی تاریخ تحصیل میکردم. این کتاب حاصل زیست ادبی یک جوان ۲۲ ساله است. حالا که پس از گذشت چندین سال به این داستانها نگاه میکنم میفهمم که من - همچون بیشتر نویسندگان و هنرمندان ایران - چقدر زود پخته شدم! پختگی نه از آن جهت که دنیا دیده باشم یا تجارب یک انسان پا به سن گذاشته را داشته باشم، نه. از این جهت که خیلی زود زندگی مرا با رنج ها و دردهای خودش آشنا کرد. خیلی زود با تاریکیهای دنیا آشنا شدم و لمسش کردم. ۲۲ سالگی سنی نیست که یک انسان عادی بخواهد این همه از درد و رنج بنویسد. من و امثال من خیلی زود آن روی دیگر زندگی را دیدیم، سیاه چالهای ترسناک و سراسر محنت و رنج و اشک!از این جهت «پنجرهای نبود» برایم عزیز، دوست داشتنی و قابل لمس است. میگویند معمولا نویسنده ها پس از چند سال فعالیت در دنیای ادبیات از چاپ کتاب اولشان ابراز پشیمانی میکنند. برای من اینطور نبوده است، یا حداقل فعلا اینطور نیست! من فضای این داستان ها را به شدت دوست دارم و هنوز هم وقتی نوشتههای خودم را میخوانم تحت تاثیرشان قرار میگیرم و از خودم میپرسم: «یعنی اینها را من نوشتم؟! عجب!»حالا که دوباره پس از چند سال داستانهای این کتاب را بازبینی میکنم شاید اعتقاد داشته باشم که مثلاً در چند داستان باید دست ببرم و ویرایشی رویشان انجام دهم، جملاتی را حذف یا اضافه کنم؛ اما این کار را نکردم. دوست دارم تمام این نوشته ها همانطور که در ۲۲ سالگی انسجام یافت، ثابت بماند، دست نخورده و بکر. مایلم همان جهان بابک ابراهیمپور دانشجو را ققنوس...

چهارمین کتاب بابک ابراهیم پور به نام "تراژدی ایرانی" توسط نشر سیب سرخ منتشر شد!به گزارش خبرنگار مهر، کتاب «تراژدی ایرانی» شامل روایت داستانی از هفت واقعه تلخ و تراژیک از تاریخ معاصر ایران به قلم بابک ابراهیم پور در ۳۱۴ صفحه و بهای ۷۷ هزار تومان توسط نشر سیب سرخ منتشر شدابراهیم پور درباره این کتاب گفت: «تراژدی ایرانی» چهارمین کتاب من در حوزه ادبیات داستانی است. پیش از این مجموعه داستانهای دیگری از من با عناوین «پنجرهای نبود»، «پرسه در تاریکی» و «بی عشق، بی وطن» منتشر شده بود. ایده نوشتن کتاب «تراژدی ایرانی» در کلاسهای درسم شکل گرفت. شغل من به عنوان دبیر تاریخ همیشه ایجاب میکند که در مدارس با دانش آموزانم از تاریخ حرف بزنم. از ایران باستان گرفته تا تاریخ جهان و ایران معاصر. همیشه این ایده در پس ذهنم بود که چقدر خوب میشود دانش آموزان، دانشجویان و علاقهمندان به حوزه تاریخ، آن را به صورت داستان و در قالب قصه بخوانند. همیشه در ذهنم بود ممکن است شاگردانم با داستان تاریخی بیشتر ارتباط برقرار کنند و اینگونه به اهمیت خود تاریخ بیشتر پی ببرند. برای مثال، با خودم گفتم که خوب میشود دانش آموز به جای حفظ کردن صرفا چند مورد از اقدامات دکتر مصدق و سرانجام تلخ کودتای ۲۸ مرداد، همین اقدامات و اتفاقات را در قالب داستان بخواند. بی شک برایش جذابتر است.وی افزود: داستان به مثابه پلی علاقهمندان به ادبیات و تاریخ را بهم وصل میکند. کاری که در کشور ما ذبیح الله منصوری و رضا جولایی انجام دادند، یا کاری که در غرب کامو و سارتر با فلسفه کردند، اورین د یالوم با روانشناسی کرد و... تمام این افراد داستان را به حوزه علاقهمندی یا تخصصی خودشان گره زدند و نتیجهاش شد کتابهایی د ققنوس...